Συλλογή

Για το αίσθημα του Φόβου στην πεζοπορία – Ορειβασία

Με αφορμή το κείμενο της ταξιδεύτριας Β.Β που αναφερόταν στον φόβο που ένιωσε και  στο πως τον αντιμετώπισε όταν κατά την διάρκεια μιας εκδρομής όλη η ομάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια δύσκολη κατάσταση (Διαβάστε το κείμενο) ,αποφασίσαμε εμείς οι «Ταξιδευτές» να μιλήσουμε  μαζί σας για το συναίσθημα του φόβου και τους τρόπους αντιμετώπισής του.

Καταρχάς θέλουμε να τονίσουμε ότι οι «Ταξιδευτές» έχουμε σαν βασικό μας μέλημα την άρτια οργάνωση κάθε εκδρομής, φροντίζουμε να υπάρχει πάντα έμπειρος οδηγός βουνού  και προσπαθούμε να ελαχιστοποιήσουμε την πιθανότητα να βρεθούμε αντιμέτωποι με καταστάσεις επικίνδυνες για τους συμμετέχοντες. Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι η φύση και οι καιρικές συνθήκες είναι απρόβλεπτες και πάντα υπάρχει η πιθανότητα να βρεθούμε σε καταστάσεις δύσκολες, ικανές να προκαλέσουν σε κάποιους τον φόβο. Στην πραγματικότητα ο φόβος είναι ένα συναίσθημα πολύτιμο γιατί μας προειδοποιεί, μας αφυπνίζει και τελικά μας προστατεύει. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα τον αφήσουμε να εξελιχθεί σε πανικό, ο οποίος  αντίθετα αποτελεί ένα συναίσθημα που μας παραλύει, μας αποδιοργανώνει και μπορεί  να μεγεθύνει την όποια δυσκολία. Έτσι λοιπόν πρώτο μας μέλημα είναι να μην χάσουμε την ψυχραιμία μας, να έχουμε εμπιστοσύνη στον αρχηγό και του αφήσουμε χώρο και χρόνο για να σταθμίσει την κατάσταση και να βρει την καλύτερη λύση. Δεν φωνάζουμε, δεν τρέχουμε, δεν δημιουργούμε πανικό στους γύρω μας, δεν εκφράζουμε δυνατά τις αρνητικές μας σκέψεις και προσπαθούμε να πειθαρχούμε στην ηγεσία και στις ομαδικές αποφάσεις. Είναι σημαντικό να έχουμε συνεχώς στο νού μας ότι όλα τα μέλη της ομάδας αποτελούμε μια αλυσίδα και ο κάθε ένας από εμάς είναι ένα κρίκος της αλυσίδας, άρα ο καθένας είναι πολύ σημαντικός για την συνοχή της ομάδας. Οι δυνατότεροι και πιο ψύχραιμοι προσπαθούν να καθησυχάσουν τους αδύναμους και είναι έτοιμοι να βοηθήσουν όταν ο αρχηγός τους το ζητήσει, ο καθένας πάντα στο μέτρο των δυνατοτήτων του. Χρειάζεται λοιπόν αυτοκυριαρχία, θάρρος και νοιάξιμο για τον διπλανό μας. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο αρχηγός είναι αυτός που έχει την βασική ευθύνη για την καλή έκβαση και την ασφάλεια όλων των μελών της ομάδας. Χωρίς όμως την συμπαράσταση και την συνεργασία όλων των μελών, το έργο του είναι δύσκολο έως και αδύνατο. Αυτός διατηρεί συνεχή επικοινωνία με όλα τα μέλη της ομάδας, τους ενημερώνει και τους καθησυχάζει.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πεζοπορία και η ορειβασία προϋποθέτουν καλή φυσική και ψυχική κατάσταση, είναι δε σημαντικό ο κάθε ορειβάτης να γνωρίζει τα όρια των δυνατοτήτων του και να κινείται πάντοτε μέσα σε αυτά.

Δεν φοβάμαι λοιπόν τον φόβο εάν εμφανισθεί. Με την γνώση και την  κατάλληλη εκπαίδευση τον ελέγχω και τον καθιστώ σύμμαχο και βοηθό στην αντιμετώπιση κάθε δυσκολίας.