Εικόνα

Εκδρομή στην Καρδαμύλη, Σεπτέμβριος 2015

Σκέψεις και συναισθήματα

Τι θα μπορούσε να συνδέει την βαθιά γαλάζια θάλασσα που προσπαθεί να ηρεμήσει μετά από την φθινοπωρινή μπόρα, τις ακτές με τα ηφαιστειογενή βράχια, την ζεστή υγρή ατμόσφαιρα, τον ιδρώτα που κυλάει στις ρυτίδες του προσώπου, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα,  τα φίδια, το αυθόρμητο παιχνιδιάρικο γέλιο, τις μυρωδιές από βρεγμένο ευκάλυπτο, το τσίπουρο, την βόλτα με καγιάκ, το κολύμπι στα μαγικά νεραϊδένια νερά μιας κρυφής σπηλιάς, τα καστρόσπιτα και το ομαδικό τραγούδι με φωνή δυνατή αν και κάποτε παράφωνη? Όλα αυτά ενώθηκαν μαζί και ύστερα ανακατεύτηκαν  με συναισθήματα ιδιαίτερα και τελείως προσωπικά για τον καθένα και τελικά φορτώθηκαν μαζί με τις αποσκευές μας και τα γυρίσαμε πίσω στην Αθήνα, μετά από αυτή την εκδρομή στην Καρδαμύλη με τους «Ταξιδευτές». Αυτή την φορά η Μεσσηνιακή Μάνη, με ένα μαγικό τρόπο ,αφού απομάκρυνε κάθε ίχνος γκρίνιας, μας έδεσε σε ομάδα για να μας χωρίσει μετά, ανάλογα με τις ικανότητες του καθενός, σε μικρές υποομάδες  και να καταφέρει τελικά να ικανοποιηθούν όλων οι επιθυμίες. Και έτσι λοιπόν οι σκληροί περιπατητές σκαρφάλωσαν στα Μανιάτικα βουνά, περπάτησαν σε πανάρχαια μονοπάτια και επισκέφτηκαν τα παραδοσιακά πετρόχτιστα χωριά, οι πιο χαλαροί διάλεξαν μικρότερες παραθαλάσσιες διαδρομές και κολύμπησαν στα δροσερά φθινοπωρινά νερά, οι δυνατοί κολυμβητές έκαναν για ώρες θαλάσσιο καγιάκ και οι πιο τολμηροί από αυτούς κολύμπησαν στα νερά μιας κλειστής σπηλιάς θαυμάζοντας όλες τις αποχρώσεις του μπλέ και του πράσινου. Αντάλλαξα σκέψεις με πολλούς και σε αυτή την εκδρομή. Ο Γιάννης μου μίλησε για τα φίδια που τα ψάχνει κάτω από τις πέτρες να τα φωτογραφίσει, γιατί θέλει να τα γνωρίσουν οι άνθρωποι, να ξεφοβηθούν και να μην τα σκοτώνουν. Η Ρίτα μου μίλησε για την Monsanto ένοιωσα την αγωνία της για τους κινδύνους από τα μεταλλαγμένα τρόφιμα και άκουσα για την προσπάθεια που κάνει για ενημέρωση των ανθρώπων σχετικά με τα βιολογικά. Ο Γιώργος μου μίλησε για την ολιστική ιατρική και πως η ομοιοπαθητική μπορεί να συνδυαστεί με την κλασική Ιατρική. Αστειεύτηκα, γέλασα από καρδιάς, μοιράστηκα τις υπαρξιακές μου αγωνίες. Αυτό το διήμερο μου φάνηκε πως κράτησε πολύ Τελικά ο χρόνος επιμηκύνεται σε αυτές τις εκδρομές κοντά στη φύση. Να είμαστε καλά να ξαναβρεθούμε

Β.Β

Υστερόγραφο:

Στους τυχερούς που κολύμπησαν στην μυστική σπηλιά, αφιερώνω το ποίημα του Γ.Σεφέρη .

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές

Υπάρχει μια δίψα υπάρχει μια αγάπη

Υπάρχει μια έκσταση

Όλα σκληρά σαν τα κοχύλια

Μπορείς να τα κρατήσεις στην παλάμη σου.

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές

Μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια

Και δε σε γνώριζα μήτε με γνώριζες.