ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΙΜΗ ΜΕ ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/5/2024

Παρασκευή 24 – Κυριακή 26 Μαΐου 2024,  Νομός Ιωαννίνων

000

001

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

003

004

005

006

007

008

Exif_JPEG_420

Exif_JPEG_420

Exif_JPEG_420

012

013

014

015

016

017

018

019

020

021

022

023

024

025

026

027

028

029

030

031

032

033

034

035

036

037

038

039

040

041

042

043

044

045

046

047

048

049

050

051

1Η ΗΜΕΡΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 

15:00 Αναχώρηση από Βάρη (580, 5 ώρες και 15 λεπτά)

22:00 Πιθανή ώρα άφιξης στο χωριό Ελάτη στα Ζαγοροχώρια (κοντά στους Ασπράγγελους)

Τακτοποίηση στα ξενοδοχεια, το γεύμα θα γίνει καθ’οδόν ή αν φτάσουμε νωρίτερα στο χωριό θα κανονιστεί ανάλογα με τις συνθήκες 

2Η ΗΜΕΡΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 

09:00 – 10:00 Μετάβαση στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μολυβδοσκεπάστου

Εκεί που οι πρόποδες του όρους Νεμέρτσικα συναντούν τον Αώο ποταμό, κοντά στη συμβολή του με το Σαραντάπορο, βρίσκεται η μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μολυβδοσκέπαστης. Το όνομα της Μονής προέρχεται από τις μολύβδινες πλάκες που, αντί για κεραμίδια ή πέτρινες πλάκες,  σκέπαζαν το καθολικό της παλιότερα. Το μοναστήρι, κατά την παράδοση, ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Κων/νο Πωγωνάτο, καθώς επέστρεφε από την εκστρατεία του στη Σικελία (671–672 μ.Χ) και αργότερα ανακαινίστηκε από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Παλαιολόγο (1328– 341 μ.Χ.). Στα μετέπειτα χρόνια ανακαινίστηκε από κατοίκους της Πωγωνιανής, οι οποίοι και αγιογράφησαν το καθολικό της, το 1522. Το σημερινό μοναστήρι της Μολυβδοσκέπαστης διατηρεί τη φρουριακή του όψη, έχει ανακαινισμένα κελιά, δύο καμπαναριά και ωραίο κήπο. Το καθολικό της είναι βυζαντινού ρυθμού, με ψηλό τρούλο και  καλοδιατηρημένες αγιογραφίες του 13ου – 18ου αιώνα, ενώ στη δυτική πλευρά του νάρθηκα υπάρχουν τοιχογραφίες, που απεικονίζουν τον Κωνσταντίνο Πωγωνάτο και τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο.

10:00 – 10:30 Επίσκεψη στην μονή

10:30 – 11:00 Μετάβαση στο χωριό Βασιλικό

09:00 – 09:45 

Το Βασιλικό, χτισμένο αμφιθεατρικά, βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μ., είναι η πατρίδα του Πατριάρχη Αθηναγόρα, το σπίτι του οποίου έχει μετατραπεί σε μουσείο. Τα παραδοσιακά ηπειρώτικα σπίτια βρίσκονται ανάμεσα στα πιο νέα, δημιουργώντας ένα μείγμα που κάνει το χωριό ακόμα πιο όμορφο. Εντυπωσιακή είναι η εκκλησία Υπαπαντής του Σωτήρος στην όμορφη πλατεία του χωριού με αξιόλογες εικόνες του 19ου αιώνα. Στις θέσεις Δράνια, Μεγάλες και Τσαβάλου Αλώνι υπάρχουν τάφοι που χρονολογούνται πριν από τον 9ο αι. π.Χ.

11:00 – 11:30 Περιήγηση: Τσαλαβού Αλώνι, Ιερός Ναός Υπαπαντής Του Χριστού, Μουσείο Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

11:30 – 12:15 Μετάβαση στο χωριό Ωραιόκαστρο (15 λεπτά) και Περιήγηση (30 λεπτά): Προϊστορικοί τάφοι, Αρχαία ακρόπολη, Παλαιός νερόμυλος, πέτρινο γεφύρι

Το Ωραιόκαστρο είναι ένα μικρό χωριό σε υψόμετρο 557 μ. στις όχθες του ποταμού Γορμού, με όμορφη θέα στις κορυφές της Τύμφης και της Νεμέρτσικας. Ταπεινό, ήσυχο χωριό, χωρίς φανφάρες και εντυπωσιακά αρχοντικά, έχει πέτρινα σπίτια και μια  υπέροχη φύση. Το πέτρινο δίτοξο γεφύρι χτισμένο το 1889, ο παλιός πέτρινος νερόμυλο που διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση, το παλιό αλώνι του χωριού αλλά και οι προϊστορικοί ταφικοί τύμβοι και τα οικιστικά λείψανα της Ύστερης εποχής του Χαλκού και της Ελληνιστικής περιόδου. Στον λόφο Λαχανόκαστρο, υπάρχουν ερείπια αρχαίας Ακρόπολης, ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, τα οποία έχουν δεχθεί προσθήκες που τοποθετούνται στους βυζαντινούς ή μεσαιωνικούς χρόνους. Το αρχαίο κάστρο υπήρξε μια από τις 60 ακροπόλεις των Μολοσσών (μια από τις 14 ελληνικές φυλές της Ηπείρου) που βρισκόντουσαν διάσπαρτες κατά την Ελληνιστική περίοδο σε μια έκταση που περιλαμβάνει σήμερα το νομό Ιωαννίνων. 

12:15 – 13:15 Μικρή πεζοπορία: καταρράκτης Δέση – πηγές Γκλάβας (μπρος – πίσω, 2.5 χλμ, +84μ., -84μ., 1 πολύ εύκολο)

Μια πεζοπορία στις πηγές της Γκλάβας, λίγο έξω από το χωριό, εκεί από όπου γεννιέται ο Γορμός. Στο δρόμο για τις πηγές υπάρχει και ο καταρράκτης Δέση.

13:15 – 14:15 Μετάβαση στο χωριό Δολό επίσκεψη στον Ιερό Ναός Αγίου Νικολάου

Χτισμένο στα 800 μ. υψόμετρο στο όρος Κουτσόκρανο, το Δολό, είναι πολύ κοντά στα σύνορα με την Αλβανία και ίσως το πιο γραφικό χωριό του Πωγωνίου, έχει μάλιστα χαρακτηριστεί ως διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός από το 1978. Αποτελούσε, όπως πολλά χωριά της περιοχής, οικονομικό κέντρο όμως το 1778, έγινε τσιφλίκι του Αλή Πασά, ο οποίος στη συνέχεια, το δώρισε στον αρχιστράτηγο του Δερβίς Χασάνη και οι Δολιανίτες βρέθηκαν υποταγμένοι να δουλεύουν για αυτόν. Ωστόσο δεν το έβαλαν κάτω, και βρήκαν το τρόπο να εξαγοράσουν το χωριό το 1856 έναντι 10.000 χρυσών λιρών. Θα θαυμάσουμε καταπληκτικά δίπατα παλιά αρχοντικά και πέτρινα μικρά σπιτάκια. Σημαντικό μνημείο ο ναός του Αγίου Νικολάου του 1814 στο κέντρο του χωριού, με την υπέροχη ηπειρώτικης τεχνοτροπίας αρχιτεκτονική, με το μεγάλο χαγιάτι, το ενσωματωμένο καμπαναριό και τις σχιστόπλακες για σκεπή. Θα δούμε στη χαράδρα του Κουβαρά το πέτρινο γεφύρι της «Νοννούλως» που έχει τη δική του ιστορία. Αρχικά ήταν ξύλινο και από εκεί περνούσε συχνά μια γριούλα, η Νοννούλω, με το γαϊδούρι της για να πάει στην Πωγωνιανή και να πουλήσει τα ξύλα που μάζευε. Το γεφύρι όμως, ως ξύλινο, ήταν πολύ ασταθές, ιδίως κατά τους χειμερινούς μήνες με τους αέρηδες και τις βροχές που το ποτάμι γινόταν πολύ ορμητικό. Η Νοννούλω λοιπόν κάποια στιγμή αποφάσισε να μαζέψει χρήματα ώστε να γίνει το γεφύρι πέτρινο, και το 1908 τα κατάφερε.

14:15 – 15:15 Μικρή Πεζοπορία: Δολό – γεφύρι κουβαρά – Πωγωνιανή (2,3 χλμ., +84μ., -150μ., 1 πολύ εύκολο)

Μια μικρή πεζοπορία που ενωνει τα δυο χωριό, περνάει από το φαράγγι του Κουβαρά με την οργιώδη βλάστηση, τα τρεχούμενα νερά και τα γεφύρια του.

15:15 – 16:30 Περιήγηση στο χωριό Πωγωνιανή  και ξεκούραση σε καφενείο

Η Πωγωνιανή ή Βοστίνα όπως ονομαζόταν παλαιότερα, βρίσκεται σε υψόμετρο 750 μ. Υπήρξε σημαντικό εμπορικό κέντρο που διατηρούσε εμπορικές σχέσεις με την Πόλη, τη Μολδαβία και τη Βλαχία. Αξίζει η επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο Πωγωνίου που στεγάζεται στο παλιό στρατιωτικό φυλάκιο. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν γεωργικά εργαλεία, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, υφαντά, παραδοσιακές στολές, ξυλόγλυπτα κ.α. Όπως επίσης αξίζει να επισκεφθούμε τον Αγιο Νικόλαο του 1873 που είναι από τις πιο όμορφες εκκλησίες του χωριού. Πρόκειται για μια τρίκλιτη βασιλική με 15 τρουλίσκους που στεγάζονται σε κίονες. Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνεται και το «Σαράι του Μπέη» που κατασκευάστηκε το 1880.

16:30 – 18:30 Μετάβαση στο Δελβινάκι για περιήγηση 

Το Δελβινάκι είναι η ιστορική έδρα του Δήμου Πωγωνίου, στα 700 μ. υψόμετρο. Είναι από τα μεγάλα όμορφα χωριά της περιοχής και αρκετά απλωμένο. Χτίστηκε στα τέλη του 11ου αιώνα -άλλοι κάνουν λόγω για τον 4ο αι.- ωστόσο συγκροτημένο ως οικισμός, χρονολογείται περίπου στο 1615 – 1620. Διέθετε Παρθεναγωγείο και Αρρεναγωγείο στο οποίο μάλιστα δίδαξε για κάποιο διάστημα και ο ποιητής Γεώργιος Γαζής. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό πέτρινο κτίριο, που μέχρι το 1989 λειτουργούσε εκεί η Ταπητουργική Σχολή του ΕΟΜΕΧ. Το χωριό μεταξύ των 1829 και 1834, πυρπολήθηκε δύο φορές, την πρώτη από τον Αλβανό Σιλιχτάρ Μπότα και την δεύτερη από τον πασά των Ιωαννίνων Εμίν Πασά ενώ στον ελληνοϊταλικό πόλεμο βομβαρδίστηκε και λεηλατήθηκε. Αργότερα, στον εμφύλιο το 1947, σε μάχη των ανταρτών με τις δυνάμεις της χωροφυλακής καταστράφηκαν 30 κτίρια και εκτελέστηκαν τρία άτομα. Επίσης, γνώρισε δύσκολες εποχές λόγω μετανάστευσης από πολύ νωρίς με τους Δελβενακιώτες αρχικά να φεύγουν προς Κωνσταντινούπολη, Μολδοβλαχία και Ρωσία για βιοποριστικούς λόγους. Παρά την ταραχώδη του ιστορία το χωριό δεν το έβαλε κάτω, εξακολουθεί και είναι ιδιαίτερα ζωντανό και υποδέχεται τους επισκέπτες του με μια φιλόξενη αγκαλιά. Διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το γραφικό του ύφος με όμορφα παλιά πέτρινα σπίτια και ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής κτίρια. Λίγο πριν το χωριό βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Ακρόπολης στο λόφο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου του 17ου αι. Αξίζει η επίσκεψη στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του 1620 στο κέντρο του χωριού με τη χαρακτηριστική σκεπή από σχιστόπλακες και τις τοιχογραφίες, που χρονολογούνται από το 1646 όπως και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1850. Στο ναό φυλάσσονται επίσης αξιόλογες φορητές εικόνες που χρονολογούνται στο 1620 καθώς και ιερά Ευαγγέλια με το παλαιότερο να είναι του 1645. Η βόλτα μέχρι την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου του 1790, πολιούχου του χωριού, είναι επίσης όμορφη όπως και αυτή στα πέτρινα πηγάδια.

18:30 – 19:00 Μετάβαση στο χωριό Βήσσανη, βλέπουμε και την Λίμνη Ζαραβίνα

Στο δρόμο για το χωριό, βρίσκεται η λίμνη Ζαραβίνα, μία από τις βαθύτερες λίμνες της Ελλάδας με μέγιστο βάθος τα 31,5 μ. Μέχρι το 2009 ήταν ιδιωτική ωστόσο μετά από δικαστική διαμάχη, που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν, πέρασε στο δημόσιο.

19:00 – 20:00 Περιήγηση στο χωριό

Βρίσκεται σε υψόμετρο 754 μ. ιδρύθηκε κατά το 14ο αιώνα και διατηρεί ακόμα στοιχεία της παραδοσιακής ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής του. Όσοι έχετε βρεθεί σε ηπειρώτικα γλέντια σίγουρα έχετε ακούσει το γνωστό τραγούδι «Κοντούλα λεμονιά», που έχει τις ρίζες του στην περιοχή, καθώς λέγετε πως μιλά για μια νεαρή όμορφη Βησσανιώτισα. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει το παλιό πέτρινο ρολόι του 1873, και ακριβώς απέναντι βρίσκεται η πλατεία με έναν μεγάλο φουντωτό πλάτανο και το καφενείο του χωριού και λίγο πιο δίπλα το παλιό διώροφο Παρθεναγωγείο, που κτίστηκε το 1873 από Βησσανιώτες που ζούσαν στο εξωτερικό, από την άλλη πλευρά, μερικά μέτρα πιο πάνω στέκεται εντυπωσιακό και το κόκκινο κτίριο του Αρρεναγωγείου. Πάνω από την πλατεία, βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, μια τρίκλιτη βασιλική του 1791 με σχιστόπλακες. Λίγο έξω από το χωριό, σε μια τοποθεσία γεμάτη δρύες και πλατάνια βρίσκεται η Ιερά Μονή Άβελ αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Μονόκλιτη βασιλική με τρούλο, του 1770, φέρει επιγραφή του ιδρυτή της του γαιοκτήμονα Άβελ. Η αγιογράφηση είναι έργο των Χιονιαδιτών ζωγράφων Κωνσταντίνου και Μιχαήλ ενώ το τέμπλο από ξύλο οξιάς είναι επιχρυσωμένο και πολύ εντυπωσιακό. Στον περίβολο μάλιστα υπάρχουν και σημάδια οχύρωσης. Λίγο πριν τη μονή υπάρχει και ένα μικρό ξωκλήσι αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου Γιούρχαν του 1736, να δεν βιάζεστε κάντε και εκεί μια στάση.

20:00 – 21:30 Γευμα σε παραδοσιακή ταβέρνα 

21:30 – 22:30 Μετάβαση στο χωριό Ελάτη

3Η ΗΜΕΡΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 

09:00 – 09:30 Μετάβαση στο Γεφύρι του Κόκκορου, με στάσεις στο Γεφύρι του Αγίου Μηνά και στο  Γεφύρι του Καπετάν Αρκούδα 

Το γεφύρι του Κόκκορου, του Κόκκορη ή του Νούτσου είναι πέτρινο τοξωτό γεφύρι το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Κουκούλι, Δίλοφο και Κήποι στο Κεντρικό Ζαγόρι. Το γεφύρι κτίστηκε το 1750. 36,4 μ. 2,67 μ. Το Γεφύρι του Αγίου Μηνά  βρίσκεται κάτω από το Δίλοφο Ζαγορίου. Δίπλα του υπάρχει η ομώνυμη εκκλησία. Γεφυρώνει τον Ξηροπόταμο. Το Γεφύρι του Καπετάν Αρκούδα, κοντά στο Δίλοφο Ζαγορίου, χτιστήκε το 1806 με χρηματοδότηση του Εβραίου Σολομώντα Ματσίλη. Οι αρχικές του ονομασίες ήταν “γεφύρι του Εβραίου” ή “γεφύρι του Ξηροποτάμου”. Στις 6 Αυγούστου του 1906, ο τουρκικός στρατός σκότωσε στο σημείο αυτό τον Σαμαρινιώτη μακεδονομάχο Καπετάν Αρκούδα και από τότε το γεφύρι πήρε το όνομά του.

09:30 – 12:30 Πεζοπορία ο γύρος των γεφυριών : Γεφύρι του Κόκκορου – Γεφύρι του Πλακίδα – Καλογερικό – Γεφύρι Μύλου – Γεφύρι Λαζαρίδη – χωριό Κουκούλι

(Διάσχιση, 5,12 χλμ., +288μ., – 132μ., 1 εύκολη διαδρομή)

Το Καλογερικό, ή γεφύρι του Πλακίδα βρίσκεται στο Ζαγόρι, κοντά στο χωριό Κήποι (Μπάγια), σε τοποθεσία όμως που ανήκει στο Κουκούλι. Στη δεξιά όχθη υπήρχε και λειτουργούσε νερόμυλος με το ίδιο όνομα (Καλογερικός). Το γεφύρι του Μύλου βρίσκεται στο Ζαγόρι, στο χωριό Κήποι (Μπάγια), γεφυρώνοντας το λεγόμενο Μπαγιώτικο ποτάμι. Οι κάτοικοι πήγαιναν στον απέναντι εκκλησιαστικό μύλο -εξ’ ου και τ’ όνομα- ή στους κήπους τους, ή έφευγαν για Γιάννενα περνώντας το γεφύρι. Έχει τρία τόξα, δύο μεγάλα σχεδόν ισομεγέθη στη βαθειά κοίτη, κι ένα μικρότερο βοηθητικό. Το γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη βρίσκεται στην έξοδο της χαράδρας του «Βικάκη», λίγο έξω από το χωριό Κήποι Ζαγορίου.

12:30 – 13:00 Μετάβαση στο Βραδέτο 

Θεωρείται το ‘’μπαλκόνι’’ του Ζαγοριού, λόγω του γεγονότος ότι βρίσκεται σε υψόμετρο 1340 μ είναι το ψηλότερο χωριό του Ζαγοριού και έχει απέραντη θέα προς όλες τις κατευθύνσεις. Μισή ώρα βορειοδυτικά του χωριού είναι η περίφημη περιοχή Μπελόη από όπου η θέα της χαράδρας του Βίκου «κόβει» την ανάσα. Το Βραδέτο κατοικήθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα (1616) από κτηνοτρόφους που ήρθαν από τον διαλυθέντα οικισμό Νούκα Σκαμνελίου. Η σκάλα του Βραδέτου μέχρι το 1973 αποτελούσε τον μοναδικό δρόμο πρόσβασης για το Βραδέτο, πλέον αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό καθώς και ορειβατικό μονοπάτι. Το χειμώνα το χωριό ερημώνει λόγω των χιονοπτώσεων που οφείλονται στο μεγάλο υψόμετρο. Σημαντικό μνημείο ο Ιερός Ναός Γεννησης της Θεοτόκου 1799.

13:00 – 15:00 Γεύμα σε τοπική ταβέρνα 

15:00 – 22:00 Αναχώρηση και πιθανή ώρα άφιξης στην Αθήνα 

Οι ώρες που αναγράφονται στο πρόγραμμα είναι ενδεικτικές και μπορεί να αλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες, επίσης ο αρχηγός έχει το δικαίωμα για μερική ή ολική τροποποίηση του προγράμματος της εξόρμησης όταν αντικειμενικοί λόγοι το επιτάσσουν (καιρικές συνθήκες, κακή κατάσταση δρόμων κλπ.).