Στον αυχένα της Νιάλας, στα επιβλητικά Άγραφα, τον Απρίλιο του 1947 γράφτηκε ένα από τα πιο παράδοξα και συγκλονιστικά επεισόδια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Εκεί, αντάρτες του ΔΣΕ, στρατιώτες του κυβερνητικού στρατού και άμαχοι χωρικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με την ορμή της φύσης: μια σφοδρή χιονοθύελλα που απειλούσε να τους αφανίσει όλους.
Αντί για μάχη, οι αντίπαλοι κατέβασαν τα όπλα. Για μια νύχτα κοιμήθηκαν πλάι πλάι, μοιράστηκαν σκηνές, τροφή και ανάσες, σε μια σπάνια στιγμή ανθρωπιάς που επέβαλε το ίδιο το βουνό. Η άγρια δύναμη της φύσης τους ένωσε, αποκαλύπτοντας πως μπροστά στην αγριότητα των στοιχείων, οι άνθρωποι είναι μικροί, και η ίδια η ζωή υπερισχύει κάθε διχασμού.
Την επόμενη μέρα, η συμφιλίωση έσπασε. Η τραγωδία επανήλθε με συγκρούσεις και εκτελέσεις. Κι όμως, η μνήμη κράτησε εκείνη τη μοναδική στιγμή ειρήνης μέσα στο χάος του πολέμου∙ μια στιγμή όπου η μαγεία του βουνού υπερέβη τους ανθρώπους και τους έδειξε για λίγο τον δρόμο της ενότητας.

«Η κορυφογραμμή της Νιάλας σχηματίζει φυσικά μια γυναικεία φιγούρα, λες και βρίσκεται ξαπλωμένη μέσα στο τοπίο. Γι’ αυτό και η έμπνευση της φωτογραφίας εξωφύλλου!»














